بیژن کامکار: موسیقیدان‌ها همیشه همگام با مردم و در همه صحنه ها حضور داشته‌اند...

 هنرمندان نه تنها توسط مديران بلکه توسط اجتماع هم سانسور می‌شوند

 بیژن کامکار با تاكيد بر وجود مميزي در موسيقي گفت: بطور کلی ممیزی‌ وجود داشته و دارد. از نگاه من؛ نبود امکانات باعث شده به این سمت و سو کشیده شویم. مميزي هم موضوعي نيست كه فقط مديران و سياست‌گذاران فرهنگي و هنري آن را به اين حوزه تحميل كنند بلكه اجتماع و مردم نيز خود گهگاه موجبات مميزي را فراهم مي‌كنند.

كامكار با بيان يك مثال به خبرنگار ايلنا گفت: طنزپردازان ما اين روزها ديگر جرات ندارند؛ هيچ قشری را به تصویر بکشند يا درباره آنها طنزپردازي كنند چراکه ظرفیت‌هاي محدود همه گروه‌هاي اجتماعي؛ هر نوع طنز و نقدي را برنمي‌تابد و هر نقدي ازسوي مخاطب به اعتراضی بزرگ تبديل می‌شود.

کامکار با تاکید بر این موضوع که باید مميزي در شعر را محدود كرد، تصریح کرد: شعر؛ زبان هنرمند موسیقی است پس مميزي آن، زبان هنرمند را الكن مي‌كند اگرچه بايد ما هنرمندان نيز بپذيريم كه با مردم بيشتر حرکت کنیم. ما نمی‌توانیم به دور از آنها تنها برای دل خودمان ساز بزنیم، موسیقی بنویسیم يا ترانه بسراييم. وقتي راه ما از مردم جدا شد، قطعا راه را به اشتباه مي‌رویم . هنرمند وقتي مردمي است كه به خواست و با مردم حركت كند.

وی ادامه داد: تجربه در كشور ما نشان داده كه هنرمندان همیشه همراه با مردم بوده‌اند. بطور مثال مانند در زمان انقلاب وقتي مردم در میدان ژاله به خون کشیده شدند، هنرمندان خواندند: "ژاله خون شد/ خون جنون شد" یا در زمان انقلاب خواندند: "برادر غرق خونه/ برادر کاکلش آتش فشونه" یا در زمان جنگ خواندند: "کجایید ای شهیدان خدایی" و ... پس هنرمندان هیچوقت جدا از مردم نبوده و نيستند.

این نوزانده دف درباره تاثیرپذیری هنرمند از جامعه گفت: یکسری منابع در اجتماع وجود دارد که هنرمند براساس آنها اثر می سازد. اگر این منابع نباشند؛ خلق یک اثر برای هنرمند اتفاق نمی‌افتد. پس منبع الهام باید به‌وجود آید تا هنرمند هم به حرکت درآید. در زمان انقلاب؛ منبع الهام در درون هنرمندان بسیار قوی بود و باعث شد کارهایی مانند حصار توسط حسین علیزاده ساخته شود.

وی با تاکید بر این موضوع که اگربگوییم اکنون دوره طلایی موسیقی نیست؛ کم لطفی کرده‌ایم؛ خاطرنشان کرد: به اعتقاد من؛ درحال حاضر هنرمندان زحمات زیادی در زمینه موسیقی متحمل مي‌شوند. هرچند در سالهای اخیر با آمدن کامپیوتر لطمه بزرگی به هنر و روابط انسانی وارد شد که البته تاثيرگذاري آن در حوزه موسيقي و تئاتر بيشتر بود اما موسيقي هرگز از حركت نيفتاده و همواره درجريان بوده است.

وی ادامه داد: امروز تنها راه ارتباط و درآمد موسیقیدان‌ها انتشار سی‌دی است اما زمانی که این سی‌دی ها به فاصله یک روز از انتشار؛ قابل دانلود روی سایت‌های اینترنتی است، ماحصل یک عمر زحمت هنرمند يك شبه ازميان مي‌رود. اين ضررهای جبران ناپذیر، هنرمند را به حاشيه رانده و رابطه او را با جامعه قطع مي‌كند. اينجاست كه موسيقي هم به جاي پويايي به گرداب تقلب گرفتار مي‌شود. درنتيجه به جريان طلايي موسيقي خدشه وارد مي‌شود و هم به رابطه ميان هنرمند با جامعه.

ایلنا