کیوان سپهر پرواز کرد...
به گزارش خبرآنلاین، آبتین سپهر، فرزند مرحوم سپهر در این زمینه اظهار داشت: «پدرم به دلیل عفونت ریوی و نارسایی کلیه صبح روز سهشنبه به دیار باقی شتافت.»
به گفته سپهر، کیوان سپهر از دو سال قبل به بیماری نادری به نام، آرتروز رگهای شقیقه دچار شده بود و همین بیماری توان جسمیاش را شدیداً تحیلل برد به نحوی که او از اوایل دی ماه در بیمارستان دی بستری شد.
مراسم تشییع پیکر زندهیاد سپهر قرار است صبح روز پنجشنبه برگزار شود. آبتین سپهر گفت: «ساعت و محل دقیق تشییع جنازه را به زودی به دوستان و یاران پدر اعلام خواهم کرد.»
کیوان سپهر ششم تیرماه 1318 در شهر شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان را در همان شهر به پایان رساند و سپس در دانشکده روزنامهنگاری به ریاست دکتر کاظم معتمدنژاد در رشته روزنامهنگاری، گرافیگ و علوم ارتباطات پذیرفتهشد.
از سالهای پایانی دهه 40 وارد کار روزنامهنگاری شد و در نشریاتی چون نگین، تماشا و سپس در روزهای اوج انقلاب در روزنامه کیهان نوشت. شهرت عمده سپهر در مصاحبه است که معروفترین آنها مصاحبه او با ژاکتاتی، کارگردان و بازیگر شهیر فرانسوی است.
او پس از انقلاب او همکاری با نشریاتی چون سروش، نگاه نو، کتاب هفته و برخی جراید دیگر را ادامه داد و همزمان در سمت مشاور فرهنگی پژوهشگاه علوم انسانی به کار فرهنگی مشغول شد.
راهاندازی انتشارات پرواز و انتشار دو کتاب از نوشتههای خود با عنوانهای «یاد و تجلیل» و« لوح احترام» از جمله کارهای سپهر به شمار میرود.
دکتر بهاءالدین خرمشاهی ، او را خادم خادمان فرهنگ لقب داد. بسیاری از بزرگان فرهنگ و ادب و تاریخ و حقوق از او و کارهایش در همیاری اهالی فرهنگ خاطرات زیادی دارند. کیوان سپهر تجربههایی در گرافیگ داشت و برخی از کارهای گرافیک نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران و هفته کتاب را او طراحی کرده که با نام سهراب پارسی نقش خورده است.
در دوره مدیریت عطاءالله مهاجرانی و احمد مسجدجامعی، از جمله مشاوران جدی و پیگیر و مورد اعتماد در بسیاری از امور فرهنگی و هنری بود. دبیری همایش پیوندهای فرهنگی ایران و غرب آسیا از دیگر فعالیتهای سپهر به شمار میرود.
او در سالهای بعد از انقلاب به فکر راه اندازی انجمن ویراستاران ایران افتاد و توانست جمعی از شاخصترین ویراستاران ایران را در مرکز نشر دانشگاهی گرد آورد و حتی خود مدیریت اجرایی و دبیری این تشکل را به عهده بگیرد،اما این تشکل پا نگرفت و در نهایت در همان روزهای اولیه فعالیت متوقف شد.
سپهر از دو سال قبل به یک بیماری نادر دچار شد، نکتهای که کامران فانی، از دوستان و یاران همیشگی او، به او گفت که تو آدم منحصر به فردی هستی و بنابر این بیماری منحصر به فردی گرفتی. بیماری که نامش«آرتروز رگهای شقیقه» است و به گفته خود سپهر از هر 50 میلیون نفر یک تن به چنین بیماری دچار میشود.
با این حال، سپهر همراه همسرش با روحیهای بالا به مقابله با این بیماری پرداخت تا اینکه در نهایت از دی ماه سال 88 بیماری او را از پای انداخت و در بیمارستان دی بستری کرد.